کدام را باور کنیم

شرح عکس: تیتر گزارش رادیو فردا از گزارش سازمان ملل متحد و رتبه ایران در شاخص توسعه انسانی

 

در روزهای اخیر گزارشی در برخی رسانه های غربی مانند رادیو فردا، تلویزیون صدای آمریکا (VOA) و BBC تحت عنوان «گزارش جهانی سعادت» برای سال میلادی جاری منتشر شده که بنا بر رتبه‌بندی‌های آن، فنلاندی‌ها در صدر جدول مردمان «باسعادت» قرار دارند و اهالی سودان جنوبی در قعر جدول. انتشار دهندگان گزارش فوق، آن را شاخص رفاه و خوشبختی هر ملتی می دانند.

در این گزارش ایران با یازده پله سقوط نسبت به سال گذشته در رتبه 117 و حتی پایین تر از فلسطین قرار گرفته است! رسانه های فوق دلیل این سقوط را افسردگی و ناامیدی ملت ایران دانسته اند!!

اینکه گزارش فوق تا چه حد سندیت داشته باشد، هنوز از منابع مستقلی تایید نشده است. اما حدود 6 ماه پیش گزارشی از سوی سازمان ملل متحد به طور رسمی انتشار یافت که "گزارش جهانی سعادت" را به طور جدی زیر علامت سوال می برد.

این گزارش معتبر به نام "شاخص توسعه انسانی" که هر سال براساس مستندات و آمارهای مستدل انتشار می یابد، در سپتامبر 2018 توسط "دفتر برنامه توسعه سازمان ملل متحد" در جدیدترین ارائه خود از "شاخص توسعه انسانی" سال ۲۰۱۸، اعلام کرد در این گزارش، ایران در میان ۱۸۹ کشور بررسی شده، از نظر شاخص توسعه انسانی با یک رتبه بهبود نسبت به سالهای قبل، در جایگاه شصتم قرار گرفت.

گزارش توسعه انسانی ۲۰۱۸ که بر پایه آمار و اطلاعات مربوط به سال ۲۰۱۷ تهیه شده است نشان می‌‌‌‌دهد کیفیت توسعه انسانی در ایران طی این سال نسبت به سالهای قبل بهبود داشته است.در این گزارش، متوسط امید به زندگی در ایران ۷۶.۲ سال عنوان شده است. متوسط امید به زندگی زنان ایرانی ۷۷.۳ سال و متوسط امید به زندگی مردان ایرانی ۷۵.۱ سال، ارزیابی شده است.

اما مقایسه این وضعیت با پیش از انقلاب اسلامی بسیار حائز اهمیت است:

بر اساس گزارش های دفتر توسعه سازمان ملل، در سال 1356 که آخرین سالهای حکومت پهلوی محسوب می شود، ایران از نظر توسعه انسانی، جزء کشورهای دارای توسعه متوسط به شمار آمده ومعدل نهائی آن برابر با معدل کنونی کشور های "غنا" و "کنیا" بوده است . بررسي گزارش توسعه انساني سازمان ملل حاكي است، ايران كه در سال 1357 در رتبه 110 توسعه قرار داشت، سی و دوسال بعد و در سال 1389 با 40 پله صعود به رتبه 70 و رده کشورهای با توسعه انسانی بالا ارتقا يافت.

"شاخص توسعه انسانی" ارقامی از صفر تا یک را دربر می‌‌‌‌گیرد که هرچه این رقم برای یک کشور بیشتر باشد بر توسعه یافتگی بیشتر آن کشور در حوزه انسانی دلالت دارد.

بررسی دقیق تر نشان می دهد بر اساس گزارش توسعه انساني سازمان ملل در سال 2010، شاخص توسعه انساني ايران كه در سال 1975 ميلادي (اواخر رژیم شاه) 0.571 از يك بوده است، طي 32 سال پس از انقلاب با رشد 13.1 درصدي مواجه شده و به 0.701 از يك رسيد.بر اساس اين گزارش، ايران كه همواره در سالهاي پیش از انقلاب در رديف كشورهاي با توسعه انساني متوسط قرار داشت، در سال 2010 براي نخستين بار در رديف كشورهاي با توسعه انساني بالا قرار گرفت.

لازم به ذکر است گزارش توسعه انساني يكي از مهم ترين و معتبرترين گزارش هاي اقتصادي و اجتماعي در جهان است كه هر ساله توسط دفتر توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) منتشر شده و در اين گزارش شاخص توسعه انساني (HDI) كشورها بر اساس معیارهایی چون امید به زندگی، کیفیت نظام آموزشی، دسترسی به امکانات و خدمات اجتماعی، درآمد واقعی و سرانه درآمد ملی محاسبه می‌شود كه تمامي شاخص هاي توسعه اقتصادي و اجتماعي در برآورد اين شاخص دخيل است و به عبارتي يكي از جامع ترين معيارها براي مقايسه توسعه يافتگي كشورها به شمار مي رود.

فقر درآمدي و انساني كشورهاي در حال توسعه نيز از جمله موارد مهمي است كه در گزارش توسعه انساني مورد توجه قرار گرفته است و در اين ميان شاخص فقر انساني (HPI ) از اهميت زيادي برخوردار است. در سال 2016 به لحاظ این شاخص در میان 188 کشور جهان، جایگاه ایران را 61 اعلام نمود.

در گزارش این سازمان بین المللی، کشورهای جهان از نظر میزان توسعه انسانی به چهار گروه تقسیم بندی شده اند که عبارتند از کشورهای دارای توسعه انسانی بسیار بالا، کشورهای دارای توسعه انسانی بالا، کشورهای دارای توسعه انسانی متوسط و کشورهای دارای توسعه انسانی پایین. در گزارش سال 2016 سازمان ملل متحد، ایران در گروه کشورهای High human development یعنی "توسعه انسانی بالا" دسته بندی شد. این یعنی جمهوری اسلامی ایران در شاخص های مختلف با وجود تمام فشارهای قدرت های بزرگ، بالاتر از کشورهایی چون ترکیه، چین، هند، مکزیک و برزیل که محدودیت های ایران را نیز نداشتند، قرار گرفت.

/ 0 نظر / 61 بازدید