ایرانی های کم خوراک و میهمان نواز

"ژان شاردن" سیاح و جهانگرد فرانسوی که پیش از این درباره مسافرت و اقامتش در ایران، گفته و نوشته شد، از دیگر نکاتی که در کتاب و سفرنامه اش مورد اشاره قرار می دهد، بخشی از سبک زندگی مسلمانان ایرانی در رابطه با میهمان و پذیرایی از اوست که "شاردن" این موضوع را به تفکرات و ارزش های دینی مسلمانان نسبت می دهد و اخلاق دینی آنها را عمال و منشاء این نوع رفتار می داند:

"...نکته ای که به نظر من در زندگانی ایرانیان غیر از کم خوری، بسیار شایان تحسین است، مهمان نوازی آنهاست. هنگام صرف غذا، همیشه در خانه باز است، تمام کسانی که در منزل حضور دارند و یا به طور غیر مترقبه به منزل وارد می شوند و حتی نوکرهایی که دم در مشغول نگهداری مرکوب می باشند، از خوراک سهمی دارند. تعداد حضار هنگام ناهار یا شام هر اندازه زیاد باشد، هیچ گونه اشکالی تولید نمی کند. چون کم می خورند، لذا همیشه غذا به قدر کفایت موجود است. ایرانیان در ستایش خصلت مهمان نوازی حکایت می کنند که حضرت ابراهیم هرگز بدون مهمان خوراک نمی خورد و داستان تصادف نیک سه فرشته که در تورات آمده است، مربوط به وی می باشد. یک روز هنگام ناهار هیچکس بر سر خوان آن حضرت نیامده بود، لذا پغمبر از خیمه خود خارج گشت تا مگر آشنایی را مشاهده کند و یا یک نفر را که بتوان مهمانش خواند، بر سر سفره خویش دعوت نماید..."

 

بر اساس همین تفکرات و باورها و ارزش های دینی، آیین ها و روش های زندگی اسلامی و حتی اصول ساخت مکان های زندگی و کار و عبادت و ...ترسیم شد. برهمین اساس نوع روابط خانوادگی با پدر و مادر و همسر و برادر و خواهر و فرزند و ...و همچنین با سایر مومنین و همه انسان ها تنظیم شد. برهمین اساس نوع اشتغال، نوع تغذیه و شکار و خورد و خوراک و خواب و بیداری و رفتار جوانی و کودکی و پیری و ...تعیین شد.

/ 0 نظر / 47 بازدید