جشنواره کن شروع شد اما ...

در حالی دیروز هفتاد و دومین جشنواره فیلم کن آغاز شد که برای نخستین بار پس از سالها هیچ فیلم ایرانی در هیچیک از بخش های مختلف این جشنواره حضور ندارد. این درحالی است که براساس گزارشات واصله، تولیدکنندگان بیش از 50 فیلم ایرانی برای شرکت در جشنواره کن، نمونه آثار خود را به دبیرخانه این جشنواره ارسال داشته بودند، اما هیچیک از آنها برای هیچ کدام از 11 بخش این جشنواره پذیرفته نشدند. پیش از این در شصت و نهمین جشنواره فیلم برلین که در ماه فوریه (بهمن ماه سال گذشته) برگزار گردید نیز تمامی حدود 40 فیلم ایرانی ارسال شده برای حضور در این جشنواره مردود اعلام شدند! همچنین هیچ یک از سینماگران یا هنرمندان ایرانی اعم از اسکار گرفته و جوایز کن و برلین و ونیز درو کرده و حتی از نوع محبوب جشنواره ها هم در هیچ کدام از هیئت های داوری جشنواره امسال این شهر ساحلی جنوب فرانسه حضور ندارد!!

چنین فترتی در طول 30 سال گذشته که سینمای ایران به قول معروف به سر جهیزیه اغلب این جشنواره ها تبدیل شده بود، سابقه نداشته و از نظر کارشناسان غیر قابل توجیه است. برخی از ناظران نزدیک به این جشنواره ها، علت این امر را رکود حاکم بر سینمای ایران می دانند، اما این در حالی است که در طول این سالها نه تنها از میزان تولید در این سینما کاسته نشده بلکه تحت عناوین مختلف به آن افزوده هم شده و در حال حاضر هر سال بیش از 100 فیلم در سینمای ایران، جلوی دوربین می رود و برای نمایش آنها نیز دهها جشنواره ریز و درشت در داخل کشور برگزار می شود.

کارشناس وب سایت VOA (صدای آمریکا) می گوید که برخی کارشناسان معتقدند سیاست جشنواره کن امسال متاثر از سیاست جهانی غرب، شاید تصمیم گرفته چشمانش را به روی فیلم های خوب از سینماگران ایرانی ببندد!!

فیلم های بخش های مختلف هفتاد و دومین جشنواره فیلم کن از جمله بخش مسابقه اصلی آن ، همچنان متشکل از همان فیلمسازان آشنای همیشگی این جشنواره هستند نام های آشنا و همیشگی مانند جیم جارموش (که فیلمش افتتاحیه کن بود)، "پدرو آلمادوار" ، "کن لوچ" ، "برادران داردن" و آخرین فیلم "کویینتین تارانتینو" (که به روال حق وتوی فیلم های آمریکایی، خارج از وقت بسته شدن کنداکتور جشنواره، وارد آن شد) و ... در میان آنها به چشم می خورد.

دو جشنواره مطرح خارجی یعنی برلین و کن درحالی از پذیرفتن فیلم های ایرانی سرباز زده اند که تقریبا همان ها که در سالهای پیش، فیلم های خود را در این جشنواره ها به نمایش درآورده و بعضا جوایزی هم دریافت داشتند، همچنان فیلم ساخته و تقریبا با همان کیفیت قبلی و به همان روال آثار خود را ارائه کرده اند. پس دلیل اصلی چیست؟ آیا عمر سینمای جشنواره ای ایران به پایان رسیده است؟! آیا این فقره نیز شامل تحریم های ترامپ و دار و دسته اش شده است؟!! آیا وقتی پای منافع مشترک سلطه گران جهانی پیش می آید، دیگر فاتحه هر آنچه هنر و سینما و جشنواره و حتی شبه روشنفکری و فیلم های جشنواره ای که تا همین چندی پیش سمبل سینمای انسانی و فرا مرزی و هنری معرفی می شدند هم خوانده می شود؟!!! آیا بالاخره حضرات شبه روشنفکر متوجه می شوند هنگامی که دیگر منافع امپریالیسم جهانی اقتضاء نکند، آنها هم مانند شاه و صدام و مرسی و قذافی و سایرین قربانی می شوند؟ آیا سرانجام در می یابند که همه این داد و هوار "هنر هنر" کردن و سینمای فلان و فیلم بهمان، برای این جشنواره ها کشک است و اصل برای آنها، اهداف سیاسی و ایدئولوژیک است که وقتی قرار است صاحبان سرمایه، از طریق فیلم و هنر به مقابله برخیزند، آن وقت هر کس با دوربینش، به هر نحوی اهانتی به انقلاب و مردم کرد و تصویر کج و معوجی از جامعه ایرانی نشان داد، عزیز می شود و اگر هر روز هم علیه آنها غوغا به پا کند که دیگر چه بهتر! صندلی خالی داوری هم به او اختصاص می دهند و فیلم هایش که چه عرض کنم، سیاه مشق ها و تصاویر متحرکش را هم به عنوان بهترین فیلم جایزه می دهند و او را به هربهانه در بوق رسانه ای خود قرار می دهند.

اما چنانچه قرار براین نباشد، دیگر خودش را به زمین و زمان هم بدوزد، افاقه نمی کند که نمی کند! سرانجام او هم در زمره ایادی انقلاب و نظام جمهوری اسلامی به حساب می آید، چرا که بالاخره متهم است یکی از موسسات و نهادهای فرهنگی کشور را سرکیسه کرده و بودجه ساخت فیلمش را دریافت داشته است!!!


/ 0 نظر / 41 بازدید