مروري بر فيلم‌هاي به نمايش درآمده پس از اسكار<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

 

 آشغال‌هاي آخر سال!

 

 

نكته جالبي است كه در سينماي صنعتي و پيشرفته آمريكا نيز زمان مرده اكران وجود دارد. يعني زماني كه نه اميدي براي فروش‌هاي آنچناني هست و نه آرزويي براي جايزه اسكار. اين زمان دقيقا پس از اعلام اسامي نامزدهاي جوايز اسكار و از اواسط ژانويه آغاز مي‌شود و تا اوايل ژوئن كه شروع فصل تعطيلات تابستاني است ادامه دارد. كمپاني‌هايي كه محصولات هنري و به اصطلاح جايزه بگير خود را در ماه‌هاي آخر سال ميلادي يعني حداكثر تا نوامبر و دسامبر اكران كرده بوده‌اند و فيلم‌هاي پرفروش خود را نيز براي تابستان نگه داشته‌اند، در اين دو ـ سه ماه مارس و آوريل و مه توليدات بي‌خاصيت و يا به قول خودشان فيلم‌هاي «Trash» (آشغال) را به پرده‌هاي سينماها سرازير مي‌سازند. فيلم‌هايي كه اغلب در ديگر فصول سال فرصت اكران نمي‌يابند و از هر دو وجه هنري و تجاري تقريبا بي‌بهره‌اند. البته همواره استثناهايي هم وجود داشته و دارد.

خلاصه اين فصل اگر چه در آغاز سال نو ميلادي است ولي در واقع آخر سال سينمايي آنها محسوب مي‌شود و سال سينمايي جديد از همان تعطيلات تابستاني و ماه ژوئن آغاز مي‌گردد. (برخلاف سينماي ايران كه سال جديدش با سال نو همزمان است). تا پيش از اين‌‌كه تاريخ مراسم اسكار حدود 3 هفته جلو كشيده شود و از اواخر ماه مارس به اوایل این ماه  انتقال يابد اين دوران آخر سال سينمايي با احتساب زمان اعلام نامزدها، تقريبا 2 ماه بود ولي اينک به 3 ماه افزايش يافته و از همين رو ضررهاي بسياري را متوجه كمپاني‌ها نموده است. از همين روست كه صاحبان كمپاني‌ها اصرار دارند زمان برگزاري مراسم اسكار به همان زمان قديم خود بازگردد.

به هر حال امسال نيز تعداد متنابهي از همين آثار به اصطلاح آشغال! در آخر سال سينمايي به روي پرده رفت كه بد نيست اشاره‌اي به آنها داشته باشيم!!

 

 

آناپولیس

<?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />Annapolis

 

فیلمی از جاستین لی که از سال 1996 که وارد دنیای سینما شده ، به هر کاری یک ناخنکی زده ؛  از فیلمبرداری و تدوین  گرفته تا بازیگری و نویسندگی و تهیه کنندگی و کارگردانی ، اما در میان آثارش هیچ فیلم قابل بحثی به چشم نمی خورد.

فیلم "آنا پولیس" درباره ورود جوانی تنها به نیروی دریایی آمریکاست ، به دلیل آنکه مادر متوفایش وصیت کرده که تفنگدار دریایی شود. او در ابتدا با خلاف آنچه انتظار داشت روبرو می شود . تحقیر و توهین و .... اساس آموزش افراد را تشکیل می دهد. او که از قبل در مسابقات مشت زنی شرکت می کرده ، سعی می کند با این وسیله خود را مطرح کرده و در مسابقات مشت زنی نیروی دریایی مقام کسب کند ...

بیشتر زمان فیلم بر روی دستمایه هزاران بار تکرار شده تمرینات مشت زنی و مسابقات مربوط به آن می گذرد  و کسب شخصیت از این راه ، در حالی که صحنه های ابتدایی فیلم همچنان بیننده علاقمند را با خاطره فیلم "غلاف تمام فلزی" استنلی کوبریک گمراه می کند ولی بعدا به مسیر تکرار و کسالت فیلم های مشابه می کشاند. طبق معمول هم یک سیاه پوست ضعیف و مظلوم وجود دارد و یک سیاه پوست ظالم و آنکه در این میان تعادل برقرار می کند ، همان سفید پوست قهرمان داستان است !! هنوز نژاد پرستی در عمق فیلم های آمریکایی بیداد می کند و در این باب فیلم "تصادف" حق مطلب را بیان کرده بود.

شعار آخر فیلم هم توی ذوق می زند و به قول امروزی ها خیلی خفنه که همان سیاه پوست ظلم کننده (که بالاخره معلوم می شود قصد خیر داشته !! اگرچه باعث خودکشی آن سیاپوست مظلوم می گردد!!!) وقتی عازم ماموریت است در مقابل پیشنهاد رقیب سفید پوستش برای مسابقه ای دیگر می گوید :"بهتر است به تفنگداران نیروی دریایی بپیوندی!!"

 

 

مقصد نهایی 3

Final Destination 3

 

سومین قسمت فیلم "مقصد نهایی" را اگرچه دوباره جیمز وونگ کارگردانی کرده ، اما به هیچوجه نشانی از آن بدعت ها و هوشمندی های قسمت اول ندارد . فیلم کاملا از آن وجه تقدیری اصل ماجرا فاصله گرفته و به ماجرایی تین ایجری – هراس معمولی بدل گشته که دیگر حتی  در سینمای رایج آمریکا  هم تقش درآمده . اگر در قسمت اول ماجرا بر سر پیش بینی سقوط یک هواپیما بود و مردن به ترتیب نجات یافتگان از آن حادثه که به نوعی ناگزیری مرگ را القا می کرد و همین نقطه قوت فیلم در میان آثار مشابه محسوب می گشت چرا که قاتل زنجیره ای یا روح خبیثی در آن  وجود نداشت  و در قسمت دوم ماجرا حول و حوش  تصادف در یک بزرگراه و قصر در رفتن افرادی بود که بعدا یکی یکی شان به غضب خدا گرفتار می آمدند. (اگرچه در آن قسمت ، بازی با تعلیق حادثه ای که در کمین هریک از  نجات یافتگان بود بیشتر ذهن فیلمساز را مشغول داشته بود و می خواست از اشراف بیننده آشنا با قسمت اول نسبت به کشته شدن بقیه سوءاستفاده نماید) اما در قسمت سوم نه آن تقدیر قسمت اول وجود دارد و نه تعلیق قسمت دوم .

این بار ماجرا در یک قطار هوایی شهربازی روی می دهد و طبق معمول یکی از تین ایجرها ناگهان خواب نما می شود که این دستگاه بازی دچار نقص فنی شده و عده ای از آن سقوط کرده و می میرند اما می تواند خودش را و یکی از دوستانش را نجات دهد. ولی در این قسمت همه آنهایی که وی در آن شب  عکسشان را با دوربین عکاسی اش برداشته ، دچار مرگ می شوند.(بدون هیچ منطقی! فقط به دلیل بوجود آوردن یک سری قتل های فجیع )

در صحنه پردازی رخ دادن مرگ ها هم هیچ ظرافتی (مانند دوقسمت قبلی ) به خرج داده نمی شود و اغلب تمهیدات به جای رهنمون ساختن تماشاگر به علت طبیعی مرگ ها ، او را سردرگم می کند.

این هم از دنباله سازی های رقت انگیز که امروزه در هالیوود به صورت یک سندرم در آمده است و حتی آثار بعضا قابل تامل را کاملا از حیض انتفاع می اندازند.

 

 

پلنگ صورتی

The Pink Panther

 

علیرغم  اینکه مجموعه فیلم های "پلنگ صورتی" ساخته بلیک ادواردز و بابازی پیتر سلرز (همچنین کارتون های پلنگ صورتی) را بسیار دوست دارم و از بازیگری همچون استیو مارتین هم خوشم می آید ، اما به هیچوجه نتوانستم از این بازسازی شاون لوی قانع شوم و به نظرم در این فیلم کلا ظرافت های بلیک ادواردز و بازی هوشمندانه و خلاقانه پیتر سلرز بیشتر به دلقک بازی های مستر بینی تبدیل شده است.

شاون لوی یک کارگردان ذاتا تلویزیونی است که در کارنامه اش فقط 3 فیلم سینمایی "دروغگوی چاق بزرگ" و دو قسمت "Cheaper by the Dozen" را ساخته است که آثار سطحی و غیر قابل بحثی به شمار می آیند. انتظار نمی رفت بازسازی فیلم های درخشانی همچون پلنگ صورتی را برعهده او بگذارند.

جمع کردن عواملی مثل بیانسه (خواننده معروف گروه "دستینیز چایلدز") و ژان رنو و کوین کلاین و امیلی مورتیمر  نیز کمکی به فیلم نکرده است و اغلب شوخی های فیلم بسیار تکراری و همانطورکه گفتم از نوع شوخی های سبک برنامه های مستر بین است. به نظرم متاسفانه بیانسه و استیو مارتین از حالا خودشان را برای تمشک طلایی سال آینده کاندیدا کرده اند!! جالب اینکه قرار بوده در این فیلم ، "دیوید بکهام" انگلیسی هم بازی کند که به خاطر بازی هایش در رئال مادرید نتوانسته در فیلم بازی نماید ! جای شکرش باقی است که لااقل محبوبیت این بازیکن تیم رئال با بازی در این فیلم خدشه دار نشد.

 

 

دیوار محافظ

Firewall

 

یک کارگردان تلویزیونی دیگر (ریچارد لان کارین)  پس از فیلمی به نام "ویمبلدون" (یک رمانس ابلهانه باشرکت کریستین دانست) حالا به سراغ یک تریلر به سبک و سیاق "ساعات ناامیدی" رفته تا یک بار دیگر جناب هریسن فورد را در دفاع متعصبانه و تا پای جان از خانواده و کشور بیازماید! مثل اینکه از دیگر خصوصیات این ماههای پس از مراسم اسکار ، میدان داری کارگردان های تلویزیونی هم هست !!

به هرحال طبق معمول خانواده هریسن فورد به گروگان می روند(پارسال در همین مواقع فیلم "گروگان" را با بازی بروس ویلیس و با همین مضمون نخ نما خاطرتان هست؟) و ایشان باید پول هنگفتی را از شرکت خود به حساب ربایندگان  واریز نماید تا زن و بچه اش آزاد شوند. اما قضیه به همین جا ختم نمی شود و رگ غیرت آقای فورد تا آخر فیلم را همراهی می کند. تاسف دیگر از بازیگری همچون ویرجینیا مدسن است که با ایفای نقش زن گروگان گرفته شده خاطره بازی های خوب خود در "راههای فرعی" و "کار هنر" را از اذهان زدود.

همه فراز و نشیب های فیلم را حتی تماشاگر معمولی هم بارها و بارها در فیلم های مختلف تجربه کرده و تا آخرش را به راحتی می تواند حدس بزند. حتی یک خلاقیت و بدعت جزیی هم در این فیلم به چشم نمی خورد الا حرام کردن 105 دقیقه از وقت هر تماشاگرش را با یک اسم غلط انداز!!

 

 

فیلم قرار مداری

Date Movie

 

این دیگر  از آن فیلم های اعصاب خورد کن است که حسابی تماشاگرش را احمق و هالو فرض کرده است. دو فیلمنامه نویس 3 فیلم "فیلم وحشت" یعنی "جیسن فرایدبرگ" و "آرون سلتزر"  به اتفاق این فیلم به واقع بی سر و ته و واقعا آشغال را نوشته و  به عنوان نخستین تجربه کارگردانی شان ساخته اند. تقریبا می توان آن را "فیلم وحشت 4" دانست با این وصف که چون هیچ هجوی نسبت به فیلم های سینمای هراس نداشته است ، بهتر است آن را "فیلم هجو4" دانست!

دختر چاق و چله ای (به سبک و سیاق "هال ساده لوح و "خاطرات بریجیت جونز") می خواهد دوست پسر بگیرد و به هر ترفندی دست می زند و طبق معمول مثل فيلم ؛هيچ ؛ در سال گذشته ُ سر و کله يک دلال محبت هم (البته اين دفعه کوتوله!) با همان نام هيچ پيدا می شود تا اینکه هوش از سر بنده خدایی می رباید که شاید همچون "هال ساده لوح"  او را زیبا و دلربا می بیند.

در این فیلم شلم شوربا اثر بسیاری از فیلم های معروف اخیر را به نوع خیلی سخیفی می بینیم ؛ از "ارباب حلقه ها" (که وقتی دختر و پسر می روند تا حلقه عروسی بخرند ، ناگهان در حلقه فروشی با فرودو و یارانش روبرو می شوند که آمده اند حلقه خود را آب کنند) تا " ملاقات با خانواده فاکر" (که حتی نعل به نعل صحنه های فیلم را با شوخی های به شدت ضعیف و سطحی بازسازی کرده اند) و تا "بیل را بکش" (که به نظرم تقلید آن در فیلم "اسپاگتی در 8 دقیقه " قابل تحمل تر بود) تا "وقتی هری سلی را ملاقات کرد " و  تا " طراح عروسی" و " عروسی بهترین دوستم " و "آقا و خانم اسمیت" و...

فقط باید گفت برای پرفروش شدن چنین فیلم هایی در سینمای آمریکا باید برای تماشاگر آن سینما بطور جدی متاسف شد چراکه واقعا یک پلان همین "شارلاتان" خودمان با همه نقاط ضعفش به سرتاپای  "فیلم قرار مداری" می ارزد.

 

 

هشت تا کمتر

Eight Below

 

حقیقتا  این فیلم برای فرانک مارشال آن هم پس از 11 سال انتظار خیلی تعجب آور بود. فرانک مارشال تهیه کننده همه فیلم های استیون اسپیلبرگ از اولین " ایندیانا جونز"  در سال 1981 تا "هوک" یعنی تا سال 1990( همراه کاتلین کندی که هنوز تا همین فیلم "مونیخ" هم در تهیه کنندگی با اسپیلبرگ شریک بود)  و فیلم های مهم دیگری مانند "بازگشت به آینده" و " تنگه وحشت " و... و سازنده فیلم "کنگو" در سال 1995.

به نظر می آید "هشت تا کمتر" هم تقریبا از همان علائق مارشال  به طبیعت و راز و رمز آن است که البته در فیلم "کنگو" درباره گوریل ها به وجه بهتری نمود یافته بود. ولی در فیلم "هشت تا کمتر" که قرار است به 8 سگ سورتمه ران قطبی و ماجرای6 ماهه تنها گذاردن شان درون بوران برف و سرما بپردازد ، در واقع تنها فیلمی بی در و پیکر در مقابلمان قرار می گیرد که تنها بایستی در آن شاهد شیفتگی مارشال نسبت به فیلمبرداری از طبیعت قطبی باشیم و بس. گویی مثل هاوارد هاکس که صحنه هایی در آفریقا  را  فیلمبرداری می کند و بعد آنها را در فیلمی به نام "هاتاری" سرهم می کند ، فرانک مارشال هم گویا صحنه هایی را در قطب گرفته بوده و  تصمیم می گیرد که از آنها فیلمی هم بسازد تا مغبون نشود!!

در فیلم نه تنازع بقای سگ های قطبی در آمده و نه حتی علاقه صاحب ظاهرا فداکار آنها که 6 ماه ، سگ های محبوبش ر

/ 2 نظر / 3 بازدید
عشق سينما

نوروز سينما تعطيل نيست .جديدترين اخبار سينمای ايران رادر خبرگزاری هنر مشاهده کنيد

عشق سينما

نوروز سينما تعطيل نيست .جديدترين اخبار سينمای ايران رادر خبرگزاری هنر مشاهده کنيد www.artagency.ir