نگاهی به فیلم "ضد مسیح"- بخش اول

Antichrist

ظهور و سقوط فن تریر

 

 

سرانجام همه آن ادعاها و بالانس زدن ها و حرکات آکروباتیک با مدیوم سینما (در فیلم هایی مانند "داگویل" و "ماندرلای") و به اصطلاح تئوری پردازی های هنری جناب لارس فن تریر ، فیلمساز پرمدعای دانمارکی که زمانی با "دگما 95" گفته بود که دوربین هیچکاک را گرفته و آن را به دست تارکوفسکی سپرده! و سینمای جدیدی از درون این دو سینماگر متضاد بیرون کشیده است، کف گیر کارگردان پرسر و صدای ما نیز به ته دیگ خورد و این بار با فیلمی تهوع آور و شنیع ، سعی در تقلید دست چندم از فیلمسازان امروز ژانر ترسناک مانند سام ریمی(در آثاری مانند "مرده شیطانی" و همین اخیرا "من را در جهنم بینداز!" )،باب زامبی(در فیلم "کلبه هزار جسد") و کریستوفر باوا(در سه گانه "شیطان") و کپی کردن از آثاری مثل سری فیلم های "اره" ، "کشتار اره برقی تگزاس"، "پیچ عوضی" و ...نموه است.

 اگرچه تقریبا به آثاری از این دست و صحنه هایی همچون تکه تکه کردن آدم ها  و دست و گردن بریدن و  آدم خواری و دل و روده بیرون آوردن در آنها ، عادت کرده ایم ولی باید اعتراف نمایم که برخی از صحنه های فیلم" ضد مسیح" را از شدت شناعت و اشمئزاز مفرط نتوانستم تحمل کنم ، رویم را از تلویزیون برگرداندم و به برخی به به و چه چه کردن ها لعنت فرستادم که چگونه بعضی فیلمسازان را به ورطه هلاکت می اندازد. اعتراف می کنم که وقتی فیلم "اروپا" را در یازدهمین جشنواره فیلم فجر در سینما آزادی به تماشا نشستم ، حیرت کرده بودم از ساختار عجیب و غریب فیلم با آن استفاده از عنصر رنگ در تصاویر سیاه و سفید و نگاه تازه اش به آلمان پس از جنگ که جنایات متفقین را در کنار بازماندگان هیتلری به رخ می کشید. هنوز آن نمای نفس گیر آخر فیلم که قهرمان داستان در حال غرق شدن است و این غرق شدن را لحظه به لحظه تا پس از مرگ روایت می کند ، در ذهنم باقی است.

فیلم " شکستن امواج" اگرچه به قوت و تاثیر گذاری "اروپا" نبود و کمی تا قسمتی دچار شبه روشنفکر زدگی شده بود( شاید براثر تحسین هایی که نثار "اروپا" شد) و بعضا برداشت های ناصواب و انحرافی از مسئله معجزه ارائه می کرد اما هنوز به نظر می رسید کارگردانش تا سقوط فاصله دارد ولو اینکه در سراشیبی افتاده باشد و فیلم " رقصنده در تاریکی" با بازی و آوازهای بیورک ( خواننده معروف) موضوعی انسانی و سانتیمانتال داشت ، با ساختاری تکان دهنده که تلاش یک مادر در حال کور شدن را برای نجات فرزندش از بیماری مشابه را تا اقدام به دزدی و قتل به تصویر می کشید. سکانس پایانی فیلم اگرچه از قصل آخر "فیلم کوتاهی درباره قتل"ساخته کریستف کیسلوفسکی کپی شده بود اما به هر حال تاثیر خود را بر احساسات مخاطب می گذارد.

"داگویل" آغاز روشنفکر زدگی فن تریر بود. ساختاری تئاتری و پر دیالوگ در زمانی حدود 3 ساعت ، فیلم را ( اگرچه با موضوعی قابل توجه) به یکی از کسالت بارترین و زجر کش ترین آثار سینمایی اوایل قرن بیست و یکم تبدیل کرد. نمی دانم چرا وقتی برخی فیلمسازان به درجه ای از اعتبار می رسند ، به خود این حق را می دهند تا هر اراجیف و تجربه غیر سینمایی را به نام سبکی نوین در سینما به خورد مخاطبانشان بدهند و سیه بخت مخاطبان و هوادارانی که همچنان چشم و گوش بسته ، در هر صورت برای فیلمساز مورد علاقه شان دست می زنند ولو اینکه هیچ از آنچه برپرده رفته درک نکنند ولی به هر حال حرف هایی    می بافندوخزعبلاتی سرهم می کنند تا برای اثر غیر قابل درک سینماگرشان، فلسفه و توجیه بتراشند. (نمونه اش در سینمای خودی ، همین جناب کیارستمی است که براثر تشویق های مفرط طرفدارانش ، اینک با امثال " راهها" و "5" ، همه را سرکار گذاشته و به ریش همه    می خندد،خصوصا آنهایی که برای هر پلان بی ربط و الابختکی ،توجیه و تفسیر می تراشند!)

گفته شد فیلم بعدی فن تریر یعنی "ماندرلای" ، قسمت دوم از یک تریلوژی عظیم است. "ماندرلای" نیز با همان ساختار تئاتری و پرگو جلوی دوربین و روی پرده سینماها رفت با این تفاوت که حجم دیالوگ هایش حتی از فیلم "داگویل" نیز بیشتر بود ! خیلی بیشتر!!

نمی دانم می توان ساخته فن تریر در سال 2006 به نام " رییس همه چیز" که یک کمدی مدرن و سبک بود را بخش سوم از تریلوژی ذکر شده دانست یا خیر؟!!!   چون آن فیلم نه به لحاظ محتوی و نه از جهت ساختار هیچگونه شباهتی به "داگویل" و "ماندرلای" نداشت. فیلم از یک ساختار آشفته و سردگم برخوردار بود که بازهم فن تریر نامش را "تجربه ای نو" در عالم سینما گذاشت! ( گویا فن تریر دیگر فکر اینجایش را نکرده بود که آن ماجراهای طولانی و خسته کننده "داگویل" را تا چه مقدار می تواند کش بدهد . انگار خودش نیز کلافه شده بود!!) در حالی که سالها بود آن تئوری هایی مثل " دگما 95" ریشش درآمده و بی خاصیت بودن خود را نشان داده بود. ( جالب ابنکه هنوز پس از گذشت نزدیک به یک قرن ، تجارب درخشان امثال دیوید وارک گریفیث و کارل تئودور درایر و گئورک ویلهلم پابست و اورسن ولز در خاطره سینما دوستان باقی مانده ولی "دگما 95" به همان بی پایگی که آمده بود حتی از خاطره ها هم رخت بربست!!)

به هر حال فیلم "ضد مسیح" دیگر هیچ شباهتی نه به آن تجارب اولیه همچون "اروپا" و "رقصنده در تاریکی" دارد و نه از نوع تریلوژی ناقص "داگویل" و "ماندرلای" است و نه ...

نکته جالب اینکه ، در فیلم "ضد مسیح" نیز لارس فن تریر به سراغ یک موضوع آخرالزمانی رفته و به جریان روز سینمای جهان و هالیوود پیوسته است! یعنی پس از فیلمسازانی همچون کویینتین تارانتینو و کریستوفر نولان و ران هاوارد و الیور استون و ...بالاخره در سینمای ایدئولوژیک آخرالزمانی امروز غرب ، چشممان به جمال سینماگر به اصطلاح آوانگارد و روشنفکری همچون فن تریر هم روشن شد!!

فیلم "ضد مسیح" ظاهرا از 6بخش( 4 قسمت اصلی و یک مقدمه و یک موخره)  که هر کدام با عنوانی از دیگری جدا می شوند ، تشکیل شده که البته هیچگونه حالت اپیزودیک ندارند(انگار وقتی فیلمساز ، فیلمش را تمام کرده و نتیجه گرفته چقدر به صورت کلیشه ای شبیه به نمونه های متعددی درآمده که هر سال در هالیوود ، آن هم در سطحی ترین و سخیف ترین پروداکشن ها تولید می شوند ، ناگهان خواب نما شده و تصمیم گرفته که فیلمش را به 6 بخش ، تقسیم کرده و نامی برهر کدام نهد تا به نظر بیاید که ساختاری ایپیزودیک برای فیلمش برگزیده در حالی که به هیچ وجه نمی توان فیلم "ضد مسیح" را از یک ساختار اپیزودیک بهره مند دانست. فقط انگار برای هر 2-3 پرده از فیلم که تمام می شود ، یک اسم انتخاب شده که به ماجرای پرده های مربوطه ارتباط بیشتری دارد! اسامی مانند : "اندوه" ، "درد"(آشتفتگی حاکم می شود) ، "یاس"(زن کشی) و "سه دعا کننده" .

به هر حال داستان فیلم از این قرار است که یک زوج نه چندان جوان براثر غفلتی شیطانی ، کودک خردسالشان را در سقوط از پنجره آپارتمانشان از دست می دهند. اگرچه مرد ( با نام He  و با بازی ویلم دافو) تقریبا موضوع را می پذیرد ولی زن ( با نام She و بازی شارلوت گینزبورگ) دیپرس شده و کارش به بیمارستان می کشد. از آنجا که مرد خود یک پزشک روانکاو است ، درمان زن را راسا برعهده می گیرد و او را به کلبه ای در جنگل به نام "بهشت" می برد که گویا خاطرات آن از تابستان گذشته در ذهنش باقی مانده است. زن از چیزهایی وحشت دارد و مرد برآن است تا دریابد آنچه در خاطرات و ذهن زن موجبات وحشت او را فراهم آورده ، چیست؟ یکی از مواردی که زن آن را باعث وحشت خود می داند ، جنگل است و دیگری شیطانی که وجود زنان را در اختیار می گیرد(که این موضوع پایان نامه اش بوده است). مرد به تسخیر شیطانی اعتقادی نداشته و آن را نوعی هیپنوتیزم می داند. اما تصاویر و نقاشی ها و یادداشت های زن در کلبه مذکور که از سال گذشته بر جای مانده و یا از طریق دیگری به آنجا راه یافته ، حکایت از یک واقعه شیطانی جدی دارد. تصاویر و نقاشی هایی که عنوان "زن کشی" برروی آنها ثبت شده است.(این اسم به صورت زیرنویس یکی از عناوین 4 قسمت فیلم به نام "یاس" نیز دیده می شود).

رفتاری که زن با پسر خردسالش نیک داشته و کفش های وی را به طور برعکس به پایش  می کرده (که همین موضوع باعث رنج ودرد کودک شده به طوری که استخوان های پایش را دفرمه نموده و احتمالا همین دفرمگی باعث شده که بچه نتواند خود را روی لبه پنجره نگه داشته و از آنجا به پایین پرت شده است) از جمله همین تسخیر شیطانی به نظر می آید. چنانچه پس از اینکه مرد موضوع را از طریق گزارش کالبد شکافی پزشکی قانونی و عکس های یادگاری پسرش متوجه می شود ، ناگهان زن دچار تغییر شدید روحی شده و از یک زن بی آزار مظلوم به موجودی دیو سیرت بدل می گردد که وحشیانه به جان مرد افتاده و به   گونه ای غیرقابل باور به شکنجه او می پردازد. از رفتار سادیستی گرفته تا سوراخ کردن ساق پای مرد و فروبردن میله یک سنگ بزرگ سمباده به درون آن تا دفن مرد در زیر خاک و ...

از این پس فیلم کاملا به آثار دم دستی امروز سینمای وحشت هالیوود شباهت پیدا می کند ، تعقیب و گریز زن وحشی شده (یا به تسخیر شیطان درآمده) با مردی که پایش با میله و سنگ سمباده فلج گردیده و خون از همه جای بدنش بیرون می زند و تکرار جملاتی مانند "حرمزاده کجایی؟" و بالاخره عصیان مرد در آخرین لحظات و به قتل رساندن زن از جمله همین عناصر تکراری و کلیشه ای این نوع آثار به شمار می آید.

 یک سوم ابتدایی فیلم همچنان به سبک و سیاق فیلم های فن تریر ، بسیار پرگو است و بقیه فیلم در حال و هوای سینمای وحشت سیر می کند که شرح آن آمد.   کاراکترهای فیلم یعنی همان He و She نیز برای مخاطبی که تماشاگر پر و پاقرص فیلم های ترسناک امروزی هالیوود است ، کاملا آشنا و تیپیکال به نظر می آیند و هیچ تغییر و تحول شخصیتی اریژینال در آنها رویت نمی شود. تغییر شخصیت ها همان است که فرضا در فیلم هایی مانند : "666 ، جانور " ، "شب زامبی2" ، "شیطان ساکن: انقراض" ، "Cult" ، "غیر مقدس" ، "کیفرهای گناه" ، "برآمدن" ، "درو کردن" و ... دهها فیلم شبیه آنها اتفاق می افتد. یعنی کاراکتری که بی آزار و حتی مثبت به نظر می رسد در یک فعل وانفعال روحی و یا از طریق مسائلی که قبلا بروی گذشته است ، دچار دگرگونی روحی و روانی شده و به آدمی درنده خو بدل      می گردد. اگرچه می توان گفت اصلا این نوع شخصیت ها از همان "دکتر جکیل و مستر هاید" معروف می آیند. اما مثال های شبیه آن در سینمای امروز به وفور یافت می شوند.

 

ادامه دارد 

/ 16 نظر / 592 بازدید
نمایش نظرات قبلی
علی

حرفتون یا نقدتون اصلا منصفانه نبود

kaveh

shoma jedan montaghedin???? khob laghal ghablesh berid chandta naghde khareji bekhoonid bad bian az in harfa bezanid?? dar kol merci khandidam ba khoondan naghdetoon va rooham shad shod ke didam montaghedane be in bahali too mamlekat hastan ba didan ziade film nemishe montaghed shod, kami ham motale'e bad nist

ایمان

جان بچت حداقل تو هنر و نقد اون دست از این نگاه ایدیولوژیک بردار.

ASHKAN

شما لطف کن فیلمهای مورد تایید ارشاد را نقد کن اخه شتر سواری که دولا دولا نمیشه در شرایطی که فیلم بسیار عادی مثل ربکا اثر هیچکاک با 40 دقیقه سانسور مجوز میگیرد یا سینماهای ما ناچارند فیلمهای مزخرف و ابکی وطنی را پخش کنند شما صاف رفته ای یکی از تند ترین فیلمها(همرده سالوی پازولینی) را نقد میکنی این لقمه بسیار بزرگ است

galaxy

وقتی به شاهکاری مثل داگویل میگید خسته کننده حتما به سه رنگ کیشلوفسکی هم خواهید گفت بی معنی!!! اصلا نمیشه اسمتون رو منتقد گذاشت. فیلم پر مفهومی مثل ضد مسیح رو به فیلم های چندش آوری مثل اره تشبیه کردن واقعا جای فکر داره! خوب اینکه شما به لایه های اصلی فیلم نمیتونی پی ببری از عدم مطالعه است و نداشتن اطلاعات درست از کارگردان. توصیه من:یه خورده تاریخ هنر بخون! و در پایان با نقد سطحیتون کلی خندیدم و میگم اگه میخواید لطیفه بسازید راه های دیگه و بهتری هم برای این کار هست!

سعید مستغاثی

می دانید خودش هم در مصاحبه ای گفته حالش از ضد مسیح به هم می خوره؟ راستی چند سال است فیلم می بیند؟ کدام کتاب های تاریخ سینما و هنر را خوانده اید؟ می شود به ما معرفی کنید؟ ضمنا کیشلوفسکی هم غلط است ، تلفظ درست آن "کیسلوفسکی" با کسره زیر "ی" اولی است. اگر شک دارید ، چند تا از مراسم یا برنامه هایی که خودش حضور داشت و نامش را اعلام کردند را ببینید.

مانا

آقای عزیز منتقد خب اول که نسبی‌گرایی رو جونبچتون قرقره نکنین و نکوبین تو سر ملتی که نقدتون میکنن. یعنی خدای استفاده‌ی هر ابزاری هستین اگر به نفع شما باشه، هر چیزی دوم که اسم فیلم‌های مهمل هالیوودی رو خوب بلدی‌ها ناقلا! سوم اینکه شما نقد فیلم می‌کنی و میگی نیازی به خوندن این چیزها برای نقد فیلم نیست. واعجبا باید گفت به جای وانقدا مثلا. از من دلگیر نشوید، ولی وقتی الاهیات مسیحی و مسائل عهد عتیق نمی‌دانید نمیتوانید اظهار نظر کنید. توجه کنید من از فون تریه دفاع نمیکنم. پس لطفا سقسطه نکنین. این هم نشد حرف که "من فحش میدم، اگر راست میگین توضیح بدین فیلم چی میگه؟" خب این حرف که دانش نمیخواد، شما مستقیم همیشه مسافر سوار کن، یه دست بزن،یعنی هر فیلمی که حال نکردی از ریشه بزن، هل من مبارز بطلب. فیلم رو من همون روز دیدم جان عزیزت از این تیکه‌های خنک ننداز. دارم روش کار میکنم ببینم به فارسی ملت چی نوشتن، اگر از نظر شما اشکال نداشته باشه نقد سینما درس میدم، روم به دیوار البته شما که "روشنفکر زدگی"‌رو از روی فیلم تشخیص می‌دین، لابد من مهدورالدم هستم... زنده باشین

حامد

خیلی چرند نوشتی . در این حد که وقتمو نمی ذارم برای نقد تک تک حرفات . بی سواد

سعید

در ضمن داگویل اصلا خسته کننده نبود ، شکستن امواج فراموش نشدنی بود و ضد مسیح استفاده از کلیشه های ژانر برای بیان دیدگاه بود هر چند نمادگرایی اش اذیتم می کرد و به نظرم کمی از فیلم بیرون میزد اما کار خوبی بود. دگما ۹۵ و نقطه مقابلش داگ ویل نشان دهنده روح تجربه گرا و شجاعت فیلمسازه که به نظر من نقطه مثبت کسانی مثل فون تریره . کسانی که مقلد نیستند و بر خلاف جهانبینی شما شجاعت عبور از خط قرمز ها و تجربهکردن رو دارند .

مسعود

با عرض سلام و ادب ، من با نظر شما در مورد فيلم داگويل کاملا مخالفم من به هيچ وجه فکر نميکردم بتونم نيم ساعت اين فيلم رو تحمل کنم ولي فيلم رو ديدم و اصلا هم خسته کننده نبود اما در مورد فيلم ضد مسيح بايد بگم اين يکي از شنيع ترين و ضعيف ترين فيلمهايي بود که من تاکنون ديدم تا جايي که احساس ميکنم کارگردان فيلم دچار ساديسم هست البته اين فيلم به هيچ وجه با فيلمي مثل اره قابل مقايسه نيست چرا که حداقل اره در قسمتهاي نخست ميتونست مخاطب رو تا اننتها همراه کنه ولي اين فيلم کسالت آوري و تهوع آوري بيش نيست البته نميدونم چرا شما اين فيلم رو تعميم دادين به هاليوود چرا که اساسا هيچ ارتباطي بين اين فيلم و هاليوود نيست ضمنا بسياري از برترين هاي تاريخ سينما محصول همين هاليوود هست شما با هاليوود مشکل دارين ميتونين در صدا وسيما يک تربيودن داشته باشين نياز نيست به خودتون زحمت نقد در وبلاگتون رو بدين