آزادی عقائد در تمدن اسلامی، تعصبات صلیبی در اروپا

به نوشته منابع غربی ، مسلمانان با حضورشان در آندلس و اروپا، سبک زندگی خود که برگرفته از اصول و احکام الهی و سیره پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) و ائمه اطهار (علیهم السلام) بود را رواج دادند و برخی از مظاهر تمدن امروزی که غربی ها به آن می بالند را برای اولین بار به اجرا درآوردند ، مانند:

فرهنگ روا داری، احترام به مذاهب الهی به طوری که پیروان ادیان الهی (بنا به همان اولین قانون اساسی بشریت که در مدینه النبی توسط پیامبر اکرم وضع گردید) تنها تحت حاکمیت اسلام می توانستند آزادانه و بدون فشار و مزاحمت زندگی کرده و آیین های خود را به جای آورند، آزاد اندیشی و همچنین سنت های اسلامی از قبیل پاکیزگی که حمام و مسواک و عطر را برای اروپاییان خشک و متحجر به ارمغان برد، کمک به همنوع و برابر دانستن همه مسلمانان با هر رنگ و نژاد و قوم، عدالت طلبی و ظلم ستیزی، رعایت اخلاق الهی و ...و همه آنچه در کلام الله مجید آمده بود و حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) وائمه اطهار (علیه السلام) بدان ها سفارش کرده بودند.

 

اندرو گراهام دیکسون ( منتقد و مورخ هنری و کارشناس شبکه تلویزیونی BBC ) درباره این تسامح و تساهل می گوید:

"...واقعیت اعجاب انگیز این است که فقط در آندلس و در زمان حکومت اسلامی است که 3 دین مختلف در کنار هم با آرامش زندگی می کردند. در آن زمان، اسلام، یهودیان و مسیحیان را مردم اهل کتاب می دانست که تعالیم دینی شان به دلیل آنکه مقدمه بعثت پیامبر اسلام بودند، قابل احترام بود. بنابراین مسلمانانی که آندلس را اشغال کردند، سعی نکردند مسیحیان و یهودیان را متقاعد کنند که مسلمان شوند و همانطور که قرآن دستور داده بود، به آنها آزادی انجام فرائض دینی شان را دادند. مسیحیان آندلس هم از فرهنگ اسلام استقبال کردند، خیلی از آنها حتی مسلمان شدند. بعد از 300 سال اشغال مسلمانان، 75 درصد جمعیت مسلمان شدند. اما حتی آنهایی که مسلمان نشده بودند، به شدت تحت تاثیر روش زندگی مسلمانان بودند. به این افراد مستعرب گفته می شد که در لباس و زبان و سنت های خود مسلمانان را مورد الهام قرار می دادند..."


 

رواداری و آزادی را از مسلمانان آموختیم

دکتر فرانسیس ریشارد (از مسئولین کتابخانه ملی فرانسه) با استفاده از سفرنامه "ژان شاردن" اشاره دارد که اساسا اروپاییان فرهنگ رواداری و آزادی را از مسلمانان فرا گرفتند. فرهنگی که در واقع هنوز هم در غرب و البته اروپا به چشم نمی خورد! ریشارد می گوید:

"...شاردن که از دهه 1660 در ایران بوده، تحلیل دقیق و مفصلی از همه چیز به دست داده است. او بسیار فرهیخته بود و پس از بازگشت به اروپا خاطرات و داستان های فراوانی با خود به آنجا برد و در سفرنامه اش منتشر کرد. نکته مهم این است که در اروپای آن زمان(پس از رنسانس)، مجادلات دینی دیرپای کاتولیک ها و پروتستان ها ادامه داشت و نظر به اینکه شاردن، خود پروتستان بود... یکی از موضوعات عمده سفرنامه اش را آزادی دینی تشکیل می داد و این چیزی است که وی در ایران عهد صفویه یافته بود. در آن دوره، اقلیت های دینی در ایران در اجرای مراسم مذهبی خود آزاد بودند و به نظر من، رواداری و آزادی دینی که در میانه قرن هیجدهم از فرانسه آغاز شد و در سراسر مغرب زمین گسترش یافت، به گونه ای از خاطرات و سفرنامه شاردن الهام گرفته شده بود..."

برخلاف آنچه در تمدن اسلامی شاهد بودیم، نژادپرستی، اسلام هراسی و اسلام ستیزی همواره (حتی امروز) در جهان غرب، به شدت ترویج شده و می شود. چراکه نژادپرستی از اصول اولیه اسلاف غرب جدید بود، به نحوی که حتی الهام دهندگان اعلامیه جهانی حقوق بشر مانند منتسکیو نیز در مکتوبات خود آن را بروز داده اند. اما در دوران تمدن اسلامی،تسامح و تساهل در برابر دیگر ادیان و تفکرات از اصول جامعه اسلامی به شمارمی آمد.

اينگمار کارلسون ، سفير سوئدي که در ترکيه به دليل کتابش با عنوان "اسلام و اروپا" شناخته شده است، مي گويد:

"... در دوران امپراتوري اندلسي، مسيحيان، مسلمانان و يهوديان در صلح و آرامش در کنار يکديگر زندگي مي کردند که بايد از آن به عنوان يک الگو در اروپاي حال حاضر استفاده کرد..."

 

حکومت اسلامی؛ سرچشمه گفت و گوی میان مذاهب

دکتر رضا اصلان (نویسنده و پژوهشگر و گزارشگر سابق CNN) نیز تنها زمانی که پیروان مذاهب و افکار مختلف در کنار یکدیگر با مسالمت زندگی کردند را مربوط به دوران حکومت مسلمانان می داند و می گوید:

"... در آستانه جنگ های صلیبی، اورشلیم (بیت المقدس) تحت حکمرانی مسلمانان، سرچشمه خلاقیت و گفت و گوی میان مذاهب بود. یهودیان، مسیحیان و مسلمانان در کنار هم زندگی می کردند. بیشتر آنها در هماهنگی و مسالمت با هم سر می کردند.."

/ 0 نظر / 109 بازدید