مستغاثی دات کام

 
در آستانه سالگرد توافقنامه هسته ای (برجام)
نویسنده : سعید مستغاثی - ساعت ۱٠:٢٢ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٤ تیر ۱۳٩٥
 


فیلم هایی که "برجام" را لو داده بودند!



پس از  مذاکرات فشرده هسته ای بین نمایندگان ایران و گروه موسوم به 5+1 در طول سالهای 1393 و 1394 و بعد از توافقنامه لوزان در 24 فروردین 1394، هنگامی که در 23 تیرماه 1394 با توافقنامه موسوم به "برجام" (برنامه جامع اقدام مشترک) جزییات توافق هسته ای ایران و غرب روشن شد، برخی از تماشاگران حرفه ای سریال های تلویزیونی به یاد فصل هشتم و آخر سریالی به نام "24" افتادند. سریالی که از سال 2001 تا 2010 از شبکه تلویزیونی فاکس پخش می شد. سریالی که ابتدا به صورت غیرقانونی جای خود را در میان مخاطبان ایرانی یافت و از سال 1389 با دوبله فارسی و از طریق یکی از موسسات رسانه خانگی به طور رسمی توزیع و پخش شد. سریالی که پس از واقعه 11 سپتامبر 2001 برای نخستین بار مسئله مبارزه ضد تروریستی را به عنوان موضوع اصلی یک مجموعه تلویزیونی در کادر دوربین خود قرار داد. ماجرای ماموری به نام "جک بائر" (با بازی کیفر ساترلند) که در واحد ضد تروریستی CTU هر روز با یک ماجرای تروریستی (همچون سوءقصد به جان رئیس جمهور، حملات هسته‌ای، بیولوژیکی و شیمیایی، حملات سایبری و خنثی کردن توطئه‌های شرکت‌های بزرگ) مواجه شده و تلاش می کند تا توطئه یاد شده را خنثی نماید. ساختار سریال به گونه ای بود که هر یک از این روزها (24 ساعت) یک فصل این سریال را در 24 قسمت 40 دقیقه ای تشکیل می داد. سریال پر بیننده ای که 68 بار نامزد دریافت جایزه تلویزیونی معتبر ایمی گردید و 20 بار آن را برنده شد ، 12 بار کاندیدای دریافت گلدن گلوب بود که دوبار آن را دریافت نمود (کیفر ساترلند تنها برای بازی در 10 قسمت اول فصل اول، گلدن گلوب دریافت کرد) و در سال 2005 انجمن فیلم آمریکا، آن را جزو 10 برنامه تلویزیونی برتر سال قرار داد. فصل اول سریال رکورد فروش DVD را در بریتانیا شکست و حتی رکورد فیلم سینمایی ارباب حلقه ها را نیز پشت سر گذارد. این سریال در نظرخواهی کاربران وب سایت IMDB نمره 7/8 از 10 و از نظر کاربران وب سایت TV.com امتیاز 9 از 10 را دریافت کرد.



سریال تلویزیونی "24" (24)

اما فصل هشتم سریال "24" که در واقع آخرین فصل آن بود، از 17 ژانویه سال 2010 تا 24 ماه مه همین سال (28 دی ماه 1388 تا 4 خرداد 1389)، در ساعت 21 هر دوشنبه شب از شبکه فاکس روی آنتن رفت.
ماجرای فصل هشتم درباره مذاکرات هسته ای رییس جمهوری کشور جمهوری اسلامی کامیستان به نام "حسن" با رییس جمهوری آمریکا به نام "تیلور" در نیویورک بود. این در حالی بود که مخالفان این مذاکرات در کامیستان توطئه قتل حسن را برای متوقف نمودن مذاکرات طراحی کرده بودند و در اینجا بود که جک بائر وارد میدان شد.
در همان زمان (اواخر سال 1388 و اوایل سال 1389) با توجه به نشانه های انکار ناپذیر موجود در فیلم (مانند مذاکرات هسته ای، مسئله غنی سازی،تحریم ها، عنوان جمهوری اسلامی برای کشور کامیستان و حضور آن در خاورمیانه)، ایران و مذاکرات هسته ایش با غرب به اذهان متبادر شد. مذاکراتی که در آن زمان از سوی سعید جلیلی به نمایندگی از سوی ایران با گروه 5+1 به ریاست کاترین اشتون انجام می شد ولی به دلیل مقاومت جمهوری اسلامی درمقابل خواسته های نامشروع غرب، توافقی در چشم انداز آن رویت نمی شد. در واقع آنچه فصل 8 از سریال "24" از وضعیت مذاکرات هسته ای با ایران نشان داده می شد، در آن زمان بسیار دور از واقعیت می نمایاند. اما وقتی توافق هسته ای تحت عنوان برجام در 23 تیرماه 1394 انجام شد، تقریبا همه آنچه 5 سال قبل در فصل هشتم از سریال "24" نشان داده شده بود (حتی برخی جزییات توافق هسته ای مانند تعداد سانتریفیوژها) صورت واقع گرفت. برای دریافت این موضوع به بخشی از دیالوگ های آن بخش توجه بفرمایید:
"گزارشگر تلویزیون: اینجا در سازمان ملل لحظاتی پیش سخنگوی کاخ سفید تاکید کرد که روسای جمهور «تیلور» و «حسن» یک کنفرانس خبری مشترک برگزار خواهند کرد. انتظار می‌رود که رییس جمهور حسن، لغو برنامه تولید سلاح هسته‌ای از سوی کشورش را اعلام کند. رییس جمهور حسن اعلام کرده‌ است که ایشان این قرارداد را یک موفقیت تاریخی و شروعی تازه برای کشورش و همچنین کل منطقه خاورمیانه می‌دانند.
(صحنه مذاکرات هسته ای در حالی که در یک سوی میز رییس جمهوری ایالات متحده آمریکا و همراهانش نشسته و در سویی دیگر رییس جمهوری اسلامی کامیستان به نام حسن و برادرش فرهاد  که گویا نسبت به او ، تندروتر است)
تیلور : حالا آقای رییس جمهوری، بریم سراغ مسئله بازرسی ها. بیان شما در آخرین پیشنهادتون مبهم است.
حسن : اجازه بدهید صریح صحبت کنم، کشور من می‌پذیره که به دنبال دستیابی به سلاح هسته‌ای نباشه، با نظارت کامل دیده‌بان‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی.
تیلور: ولی جناب رییس جمهور، شرایط ما این بود که بازرس‌ها آمریکایی باشن نه از آژانس.
.....
حسن : خانم رییس جمهوری، اگر پاسداران انقلاب ما در خاک شما پایگاه داشته باشن، کنگره شما چی بهتون می گه؟ مجلس ملی من هم همون را میگه. حتی اگر من با این موضوع موافقت کنم، اونا تصویبش نمی کنن. بالاخره من که پادشاه نیستم.
.....


(صحنه بعد ، تیلور مشغول مشورت با معاونش در اتاق مجاور است)
تیلور: یه جوری چیزی که می خواد بهش بده...
معاون : خانم رییس جمهوری...
تیلور: شنیدی چی گفتم. مسئله بازرسی ها را حل کن. ( به رییس جمهوری حسن که در اتاق مجاور است نگاه می کند) این مرد رهبریه که در هر دوران یک بار گیر میاد و همین الانش هم حمایتش را از سازمان های تروریستی قطع کرده و به طور خصوصی هم داره از راه حل ایجاد دو کشور (در فلسطین اشغالی) دفاع می کنه. چقدر دیگه می تونیم ازش انتظار داشته باشیم که خودش را به خطر بیندازه؟
.....
(در اتاق دیگر، رییس جمهوری حسن با برادرش فرهاد مشورت می کند)
فرهاد: من همین الان داشتم با "کینن" ، وزیر امور خارجه آمریکا صحبت می‌کردم. اون شرایط مارو پذیرفته است.
حسن: خبر خوبیه
فرهاد: ولی یه شرطی هم هست. اونها اصرار دارن رئیس هیئت بازرسی آژانس، یک امریکایی باشه.
حسن:  من که فکر می‌کنم بتونم قبول کنم، تو چی؟
فرهاد: تو که می‌دونی من چی فکر می‌کنم. تا حالا هم به اسم صلح توی خیلی چیزها تسلیم شدیم.
حسن: خیلی داری دیگه تند میری، تسلیم کلمه درشتیه فرهاد. واقعا غیر از جاه‌طلبی‌های هسته‌ای‌مون توی چه چیزی تسلیم شدیم؟
فرهاد:  همین کافی نیست؟ تفکیک کردن شش هزار سانتریفیوژ از یکدیگر.
حسن: چرخوندن ۶۰۰۰ سانتریفیوژ برای مانور سیاسی خوبه، ولی داره باعث می‌شه کشورمون ورشکست بشه! حقیقت اینه که این ما نیستیم که داریم بخشندگی می‌کنیم، رییس جمهور تیلور تحریم‌های اقتصادی رو برداشته و پیشنهاد یه بسته حمایتی به ارزش میلیاردها دلار داده. هر چیزی می‌خواستیم گیرمون اومده، فرهاد.
فرهاد؛ تا زمانی که این یه کلک نباشه‌.

اگر در زمان نمایش فصل هشتم از سریال تلویزیونی "24"، چنین صحنه ها و کاراکترها و دیالوگ هایی غریب به نظر می آمد و بیشتر به مثابه آروزها و آمال و خواسته های آرمانی ایالات متحده فرض می شد، اما امروز کاملا واقعی و ملموس به نظر می رسد. یعنی آنچه در سال 2010 در یک سریال تلویزیونی به صورت تصویری گنگ و غیر واقعی و رویایی برای آمریکایی ها، نمایش داده شده بود، 5 سال بعد به تحقق پیوست و عملی شد.
مذاکرات رو در روی هسته ایی با ایالات متحده آمریکا (نه حتی در قالب 5+1)، بازرسی های سرزده، کاهش ساتریفیوژها در حد کمتر از 6000، نگرانی از عدم تصویب مجلس و ... موضوعاتی بودند که در سال 2010 و در مذاکرات سعید جلیلی و کاترین اشتون به هیچوجه قابل تصور نبود.
البته فصل نهایی سریال "24"، تنها فیلم و سریالی نبود که به موضوع مذاکرات هسته ای با ایران پرداخت و پیش از انجام توافق ، ابعاد مختلف آن را باز کرده و یا در اذهان عمومی زمینه چینی نمود. بی مناسبت نیست به برخی دیگر از فیلم ها و سریال هایی که موضوع فوق را در قاب دوربین خود قرار دادند، نگاهی داشته باشیم:



فیلم اورشلیم : شمارش معکوس (Jerusalem Countdown)

فیلمی آخرالزمانی درباره پیش بینی های مسیحیان صهیونیست از حمله متحد روسیه و کشورهای اسلامی به اسراییل براساس کتاب جان هاگی (کشیش اوانجلیست آمریکایی) و ساخته هارولد کرانک که در 26 اوت 2011 (5 شهریور 1390) اکران شد.
در این فیلم ضد ایرانی و ضد اسلامی که گویا گروهی از مسلمانان ایرانی موسوم به گروه "هفت شگفت انگیز" قرار است با بمب گذاری اتمی در خاک آمریکا، این کشور را نابود سازند، ناگهان بحث مذاکرات هسته ای ایران با گروه 5+1پیش می آید و در این میان آمریکا و اسراییل خواهان صلح و موفقیت مذاکرات هستند.در همین اثنا گفته می شود که نیروهای ایران و روس 7 بمب اتمی به آمریکا آورده اند.

فیلم سقوط کاخ سفید (white house Down)

این تریلر سیاسی برای اولین بار در 26 ژوئن 2013 (6 تیرماه 1392) به نمایش عمومی درآمد. فیلمی ساخته رولند امریش، فیلمساز تبلیغاتی آمریکایی که آثاری مانند "روز استقلال"، "روز پس از فردا"، "2012" ، "10000 سال پیش از میلاد" و ... را در کارنامه خود دارد.
پس از فصل هشتم سریال "24" که در سال 2010 نسبت به متوقف کردن برنامه هسته ای جمهوری اسلامی ماکیستان (ایران) از سوی ایالات متحده آمریکا، ابراز امیدواری شده بود، در فیلم "سقوط کاخ سفید" (که حدود دو هفته پس از انتخابات دوره یازدهم ریاست جمهوری اسلامی ایران به نمایش عمومی درآمد و البته تولید آن ماهها پیش صورت گرفته بود) برای نخستین بار، برنامه هسته ای ایران از سوی رییس جمهوری سیاه پوست آمریکا به نام جیمز سائر (با بازی جیمی فاکس) صلح آمیز معرفی شده و تلاش می شد تا مذاکرات صلح برای انجام توافقی با ایران ادامه یابد. رییس جمهوری ایران در فیلم "سقوط کاخ سفید" که الشریف نام داشت، طرف ایرانی مذاکرات را تشکیل می داد. اما گروهی درون کاخ سفید به سرکردگی مارتین واکر (جیمز وود)، رییس تیم محافظت رییس جمهوری، مخالف برنامه هسته ای ایران بوده و آن را منجر به ساخت بمب اتمی می دانستند درحالی که رییس جمهوری "سائر" به سختی با این تفکر مخالف بوده و می گفت برای جلوگیری از جنگ باید راه مذاکرات را در پیش گرفت.
واکر و عواملش، رییس جمهوری و اطرافیانش را به گروگان گرفته و کاخ سفید را اشغال می کنند و موشک هایی را که به سمت ایران و شهرهایی همچون چاه بهار ، اصفهان ، تهران، شیراز و تبریز نشانه گیری شده را برای پرتاب آماده می سازند. اما در این میان یک مامور سابق تیم حفاظت رییس جمهوری به نام جان کیل (با بازی چاتینگ تاتوم) که دخترش در میان گروگان هاست به تنهایی به میدان آمده و گروگان گیرها را شکست داده و رییس جمهوری و سایرین را آزاد می کند. در پایان گفته می شود که توافق هسته ای مابین ایران و آمریکا و فرانسه و اسراییل و ... منعقد شده است.

در واقع آنچه پس از انتخابات دور یازدهم ریاست جمهوری در زمینه مذاکرات هسته ای و سیاست های ایالات متحده نمود پیدا کرد (آنچه پیش از این انتخابات چندان مسبوق به سابقه نبود) در فیلمی مانند "سقوط کاخ سفید" خود را به وضوح نشان داد. مثلا از نکات قابل تامل این فیلم، تماس تلفنی رییس جمهوری آمریکا با رییس جمهوری ایران است که تا آن زمان سابقه نداشت ولی دو ماه و نیم بعد از نمایش در فیلم "سقوط کاخ سفید" و در جریان مجمع عمومی سازمان ملل اتفاق افتاد!


سریال میهن (Homeland)

سریالی معمایی جاسوسی محصول کمپانی اسراییلی "گیدئون" که پخش آن از 2 اکتبر 2011 ( 11 مهرماه 1390) آغاز شد و پس از پایان فصل پنجم آن در دسامبر 2015، قرار است فصل ششم آن در سال 2017 نمایش داده شود. ماجرای یک افسر نیروی دریایی آمریکا به نام نیکلاس برودی که پس از 8 سال از دست القاعده خلاص می شود ولی براساس یک مغز شویی قرار است یک سری عملیات انفجاری در آمریکا انجام دهد که یکی از آنها در مقر CIA واقع در لانگلی انجام می شود. در همین بین یک افسر عملیاتی  CIA به نام کری متیسن (با بازی کلیر دنس) برودی را تحت نظر دارد.
در قسمت 11 از فصل سوم این سریال که 8 دسامبر 2013 (18 آذر 1392) پخش شد، پس از فراز و نشیب های بسیار سرانجام نیکلاس برودی به ایران فرار کرده و ظاهرا به عنوان مخالف سیاست های جنگ طلبانه ایالات متحده پناهنده می شود اما طی عملیاتی غافلگیرانه و با کمک متیسن، در هنگام ملاقات با فرمانده سپاه قدس ایران، وی را به قتل می رساند.

در قسمت 12 از همین اپیزود که 15 دسامبر (25 آذرماه) نمایش داده شد، معلوم می شود که 4 ماه پس از ماجرای قتل فرمانده سپاه قدس توسط نیکلاس برودی، ایران به طور کامل همه شرایط آژانس بین المللی انرژی اتمی را پذیرفته، برنامه هسته ای خود را به طور کامل متوقف کرده تا تحریم هایی که علیه او وضع شده، لغو گردد. این درحالی است که توافق ژنو به عنوان پیش درآمد توافقنامه برجام ، در 3 آذرماه همان سال انجام گرفته بود و پخش فصل سوم سریال میهن از 29 سپتامبر 2013 یعنی حدود 3 ماه پیش از توافق یاد شده آغاز گشته بود. در واقع 3 ماه پیش از روشن شدن نخستین نتایج مذاکرات هسته ای در ژنو (به عنوان توافق موقت)، این نتایج در یک سریال تلویزیونی مشخص شده بود!


سریال خانم وزیر (Madam Secretary)

سریالی سیاسی درباره زندگی شخصی و سیاسی وزیر امور خارجه آمریکا به نام الیزابت مک کورد ( با بازی تئا لئونی) که که از یک تحلیل گر بلند پایه سازمان CIA به وزارت امور خارجه رسید. پخش این سریال از 21 سپتامبر 2014 (31 شهریور 1393) از شبکه CBS آمریکا آغاز شده و اینک فصل سوم آن در حال نمایش است.
سریال با سکانسی آغاز می شد که همزمان با آوای اذان از مسجدی در دمشق، دو نوجوان وبلاگ نویس آمریکایی توسط سرویس اطلاعاتی سوریه ربوده می شدند. در طول فصل اول این سریال سخن از مذاکرات هسته ای و صلح با ایران و سفر رییس جمهوری آن به نام رییس جمهور "شیراز" به آمریکاست که بزرگترین مذاکرات صلح هسته ای تاریخ خوانده می شود و این مذاکرات با ماجرای آزاد شدن دو نوجوان آمریکایی همراه می شود. در قسمت های 15 و 16 از همین فصل، خانم وزیر به ایران سفر کرده و این کشور را در خنثی کردن توطئه یک کودتا یاری می رساند.



سریال رسوایی (Scandal)

مجموعه ای که توسط شبکه  ABCاز 5 آوریل 2012 پخش شده و آخرین فصل آن یعنی فصل پنجم تا 12 ماه مه سال جاری (23 اردیبهشت 1395) در حال پخش بوده است. یک تریلر سیاسی درباره مدیریت بحران رسوایی های سیاسی با محوریت کاراکتری به نام الیویا پاپ به عنوان مدیر روابط عمومی ریاست جمهوری آمریکا با بازی کری واشینگتن که از شخصیت حقیقی جودی اسمیت گرفته شده است.
اما قسمت هشتم از همین فصل 5 که با نام "راسپوتین" (کشیش فاسد دوران تزارهای روسیه) در تاریخ 12 نوامبر 2015 (22 آبان 1394) از شبکه ABC پخش شد (حدود 4 ماه پس از توافق برجام) ، به مذاکرات تاریخی میان آمریکا و کشوری به نام جمهوری "بندار" بر سر برنامه هسته ای آن و البته عدم صداقت و پایبندی بندار به توافق هسته ای پرداخت.
اپیزود هشتم فصل پنجم سریال "رسوایی" با این جملات خبرنگار «ای‌بی‌سی» نیوز آغاز می‌شد:
"پس از سال‌ها شروع غلط و دیپلماسی شکست‌خورده، حالا دو کشور آمریکا و "جمهوری بندار" ، اکنون غیرممکن را به ممکن بدل کرده‌اند و در آستانه امضای توافق خلع سلاح هستند".
در خلال گفتن این جملات، دو تن از مقامات کاخ سفید شامل یک مرد مسن و یک خانم جوان بر سر انجام این توافق در حال شرط‌بندی کلامی بودند و زن، جمله معناداری گفت:
"اعتماد کن اما با چشم‌باز. ما با چشم باز به سمت آنها رفتیم".
در این لحظه خبرنگار «ای‌بی‌سی» این‌گونه ابراز ‌داشت:
"این توافق تاریخی، در عوض توقف برنامه هسته‌ای جمهوری بندار دهه‌های تحریم این کشور خاورمیانه‌ای را پایان خواهد داد. "
ناگهان همان پیرمرد ‌افزود:
«اما من به آنها اعتماد ندارم»
و زن هم در پاسخ می‌گفت:
«من هم اعتماد ندارم و برای همین گفتم ما با چشمان باز جلو رفتیم».
دوباره یکی دیگر از خبرنگاران آمریکایی در مورد یک هفته مذاکره مستمر و اینکه نتیجه نهایی تا دقایقی دیگر حاصل می شود، حرف ‌زد. به گفته او:
"در این‌صورت پرزیدنت "فیتز گرانت" رییس جمهور آمریکا و پرزیدنت "رزانی" رییس جمهور بندار (که با لباس روحانیون ایرانی و عمامه سفید دیده می شود) صاحب بزرگ‌ترین امضای تاریخ صلح پس از فروپاشی دیوار برلین خواهند بود."

(صحنه میز مذاکرات که یک سمت آن رییس جمهوری آمریکا، گرانت و دستیارانش نشسته و طرف دیگر رزانی، رییس جمهوری بندار و اعضای گروه مذاکره کننده اش)
گرانت (رییس جمهوری آمریکا): آمریکا هیچ مشکلی با فعالیت صلح آمیز هسته ای جمهوری بندار ندارد اما می خواهیم به ما اطمینان دهید که "بندار" تحت هیچ شرایطی به طرف توسعه و دستیابی به سلاح هسته ای حرکت نخواهد کرد.
اما در جریان مذاکرات، مسئولین کشور "بندار" در حال فریب طرف امریکایی و ایجاد یک مرکز بزرگ حملات سایبری زیر پوشش کارخانه تولید بسته های آبمیوه نشان داده می شوند که این موضوع توسط یکی از مترجم های ناراضی هیئت جمهوری "بندار" به اطلاع آمریکایی ها رسیده و لحظه توافق هسته ای با بمباران مرکز فوق توسط هواپیماهای بدون سرنشین آمریکایی مقارن می شود!

شاید با توجه به نمایش این قسمت از سریال "رسوایی" در ماههای پس از انجام توافق هسته ای، نمایش ماجراهای بعد از آن، پیشگویی دیگری از سوی هالیوود نشینان برای آینده این توافق باشد!!


پیشگویی آینده در هالیوود

این برای اولین بار نبوده و نیست که ماجرا و رویدادی پیش از وقوع در آثار سینمای هالیوود، نمایش داده می شود. نمونه دیگر و بسیار مهم این نوع پیشگویی ها، برای حادثه 11 سپتامبر و فروریختن برج های دوقلوی نیویورکی رخ داده بود به طوری که از سالها قبل نابودی برج های دوقلوی تجارت جهانی در نیویورک در دهها فیلم و سریال و انیمیشن نمایش داده شد.
می توان گفت از همان اولین سالهایی که برج های یاد شده افتتاح شدند، در فیلم های مختلف به کرات هدف حملات زمینی و فرازمینی قرار گرفتند تا وقتی در 11 سپتامبر 2001، واقعا مورد حمله واقع شدند، تصویر آن حمله برای آمریکاییان و حتی جهانیان بسیار آشنا بود. گویی بازهم فیلم تماشا می کنند!

از فیلم هایی مانند "تماس مدوزا" (1978) و "شهاب سنگ" (1979) گرفته تا فیلم "مردی که فردا را می دید" ساخته رابرت ژونه در سال 1981 که در آن مسلمانان با موشک، برج های دو قلوی نیویورکی را هدف قرار می دادند و تا فیلم هایی همچون "بوسه طولانی شب بخیر" (رنی هارلین-1996) ، "اغتشاش" (1997)، "آرماگدون" (مایکل بی – 1998) و ...  و کارتون هایی همچون "شهر نیویورک برعلیه سیمپسون ها" (1997) ، "روگرات ها در پاریس" (2000) و ...
پس از آن نیز وقتی جرج دبلیو بوش در آستانه حمله به عراق در آوریل 2003، جمله ای گفت مبنی بر اینکه "اگر شیاطین را در لانه شان سرکوب نکنیم، آنها در خانه به سراغ ما می آیند"، بازهم تماشاگران حرفه ای سینما دقیقا 30 سال به عقب برده شدند و خاطره فیلم "جن گیر" (ویلیام فرید کین-1973) در اذهان آنها زنده شد که مضمون آن، همان سخن جرج بوش بود. در آن فیلم، روحی شیطانی با صدای اذان از سرزمین عراق یا بابل باستانی همراه مجسمه کوچکی به شهر جرج تاون و خانه ای در مجاورت کلیسای شیطان پرستان رفته و وجود دختر نوجوانی را به تسخیر خود در می آورد. نتیجه ای که از آن فیلم القاء شد این بود که اگر آن روح شیطانی در همان سرزمین بابل یا عراق امروز سرکوب می شد، دیگر نمی توانست روح و جسم نوجوانان آمریکایی را هدف قرار دهد. همان کاری که بنا به روایت دستگاههای تبلیغاتی غرب، مهاجمان به برج های دوقلوی نیویورکی انجام دادند و جرج بوش به زعم خود می خواست با اشغال عراق آن مهاجمان را در لانه شان سرکوب کند!!
و طرفه آنکه فیلم "جن گیر" نه پس از 20 یا 25 و یا 30 سال (که معمول اکران های مجدد فیلم های مهم و تاثیر گذار هستند) بلکه پس از 27 سال مجددا گویا با افزدون صحنه هایی در آستانه سال 2001 و سپتامبر پرحادثه آن اکران شد! و تا یکماه پیش از 11 سپتامبر در اسراییل بر پرده سینماها بود!!

آیا تهیه کنندگان و تولیدکنندگان هالیوود پیشگو هستند؟

پاسخ قطعا منفی است. همچنانکه ماجرای پیشگویی های سلف آنها، یعنی کابالیستی به نام نوسترآداموس نیز افسانه ای بیش نبود. پس چگونه می توان ساخت و تولید فیلم هایی را توجیه کرد که تصاویری دقیق از آنچه در آینده سیاسی/نظامی دنیا اتفاق می افتد را نمایش می دهند؟
پاسخ را می توان در اشتراکات کمپانی های هالیوودی و کارخانه های اسلحه سازی و تراست ها و کارتل های اقتصادی و مراکز استراتژیک و تینک تنک ها یا اندیشکده های سیاسی در ایالات متحده آمریکا یافت. نگاهی اجمالی به صاحبان این مراکز و کارخانه ها و کمپانی ها نشان می دهد که افراد واحدی در همه این مراکز فعال بوده و هدایت آنها را برعهده دارند. یعنی صاحبان و سران کمپانی های هالیوودی در واقع همان ها هستند که در بانک های بزرگ آمریکا نیز سهامدار اصلی بوده، همان ها هستند که در کمپانی های اسلحه سازی هم شریکند و همان ها هستند که در مراکز استراتژیست سیاسی نیز نقش اصلی را ایفا می کنند. مثلا فردی همچون "تد ترنر" که بانی غول های رسانه ای همچون CNN ، TCM و AOL بوده، در عین حال مشاور اندیشکده CSIS از مراکز استراتژیست سیاسی آمریکا هم بوده، در بزرگترین بانک های منهتن نیویورک هم سرمایه داشته و در کارخانه های اسلحه سازی مانند "لاکهید" هم سهیم است.
صاحب غول رسانه FOX که شبکه های تلویزیونی آن FOX NEWS و FOX MOVIES (تولید کننده سریال هایی مانند "24" که در فصل هشتم خود توافقات هسته ای با ایران را 5 سال قبل از رخداد آن به تصویر کشیده بود) را نیز  مالک است، "روپرت مرداک" یهودی بوده که در بسیاری از کارخانه های اسلحه سازی و بانک های بزرگ و مراکز عظیم اقتصادی آمریکا صاحب سرمایه و سهام است یا "جرج سوروس" یکی دیگر از صاحبان عمده رسانه در آمریکا که ریاست بنیادهای استراتژییست سیاسی مانند بنیاد "جامعه باز"(Open Society) را برعهده داشته و عامل طراحی کودتاهای رنگی و مخملی در برخی کشورهای جهان مانند اوکراین و گرجستان بوده است و همچنین صاحب بزرگترین کارتل های اقتصادی در غرب است که به عنوان مثال در سال 1992 راسا بانک مرکزی انگلیس را به ورشکستگی کشاند!
دولت واقعی در ایالات متحده آمریکا امثال همین تد ترنر و جرج سوروس و روپرت مرداک و سایر صاحبان رسانه ها و استودیوهای سینمایی و کمپانی های اسلحه سازی و تراست های اقتصادی و اندیشکده های سیاسی بوده و هستند، نه امثال جرج بوش و باراک اوباما و ... همین دولت واقعی است که منافع سیاسی و امنیتی آمریکا را تشخیص داده و از سالها قبل برای آن برنامه ریزی می کند.

از یک سوی در مراکز استراتژی و اندیشکده های خود طراحی کرده، پول و هزینه های انجام آن را از کارتل ها و تراست های اقتصادی خود سرازیر کرده، سلاح لازم را از کمپانی های اسلحه سازی خود تامین نموده و سرانجام زمینه سازی فکری و القاء ذهنی آن طرح ها را نیز برعهده رسانه ها و استودیوهای سینمایی خود قرار می دهد.
همین مجموعه از سالها قبل پروژه 11 سپتامبر را برای بهره برداری های آخرالزمانی کلید زده بود که به دنبال آن جنگ های 33 روزه لبنان و 22 روزه غزه را به راه انداخت تا به هدف اصلی خویش یعنی جنگ های آخرالزمانی در آغاز هزاره جدید برسد. اما به خواست خدا و اراده ملت ها نشد آنچه طرح ریزی کرده بودند و می خواستند به اجرا درآورند. طراحی 30 ساله آنها برای تسخیر بابل یا عراق امروز نیز با شکست مفتضحانه ای مواجه شد که امروزه خود آمریکایی ها نیز بدان معترفند و برنده همه این میادین از پیش طراحی شده، مسلمانان انقلابی و طرفداران انقلاب اسلامی بودند.
قضیه تحریم های اقتصادی و توافقات هسته ای و ماجرای برجام نیز (براساس شواهد موجود) اگرچه یکی دیگر از میادین طراحی شده نظام سلطه برای به زانو درآوردن انقلاب و نظام اسلامی بوده اما همچنانکه تا امروز نیز روشن گردیده بنا بر وعده و اراده الهی و با رهبری هوشمندانه مقام معظم رهبری و ایستادگی ملت ایران، این میدان نیز به یکی دیگر از ورطه های شکست استکبار و اعوان و انصارش بدل خواهد شد. انشاالله